zaterdag 25 augustus 2012

-.2

Aangezien het vorige bericht meer dan spannend was, komt hier het vervolg.

Gelukkig had ik nog mijn regenjas meegenomen. Het zonnetje scheen voorzichtig, de wind woei rustig. 'Volgende halte: De Halve Roe', klonk de busmevrouwstem. Ik drukte op het knopje met stop. Met het bijbehorende geluid 'ÈÈÈÈÈÈU' barstte toen ook de hemel los. Stond ik daar dan in mijn regenjasje buiten. Het regende, heel hard. Het woei,of waaide, heel hard. Ik fietste een dijk op in mijn regenjasje met capuchon die mijn bril deed beslagen. 'Wat is het leven van een Nederlander toch zwaar.' Dacht ik.

Een kind schreeuwde: ''Joeppiee!'' (De speeltuin ligt naast de dijk)
Ik dacht: 'Kan je je mond niet houden? Ik ben zielig.''

Terwijl ik fietste op versnelling 1 en nog steeds amper vooruit kwam ben ik maar gaan zingen.
'Alwaays look on the briiigght side of life. Tudutududu tudu tudu tudu. Alwaays look on the briiight sidee of life. Tudu tudu tudu tudu tudu.'

Dat hielp.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen